Sundays......

De zon is fel maar lekker warm aan het hagelwitte strand. Ik neem een duik in het verfrissende, kraakheldere water...... Mensen die gezellig Spaans met elkaar kletsen, een deur die opengaat, het geluid van een vliegtuig, nee, een stofzuiger. Godver-fuckingdomme, die Peruaanse schoonmaakkutten zijn alweer begonnen met stofzuigen naast mn bed! Laat me alleen met m'n zon en m'n strand!

Helaas doen ze dat niet, en daarmee is noodgedwongen mijn zondag begonnen. Ik hijs mezelf met alle macht uit bed en bedenk me wat ik vandaag ga doen. Ik besluit om er een echte zondag van te maken. Dat betekent; heel errug weinig doen, veel thee en koffie drinken, en foto's maken van de restanten van de muur en lege fabrieken hier in de buurt.


Zie de text rechtsboven... Describes the feeling of a sunday- downer.


Me loves Grafitti.....
De eerste plek waar ik kom, raakt me echt in mn hart. Een giga-communistisch leegstaand gebouw. In de tijd van het communisme had iedereen werk, dus aan leegstaande fabrieken is er geen tekort in Berlijn. Op alle ramen is 'Try Try Try' gekalkt.

Eronder staat iets van 'Try what you haven't tried before'. En dat is zo fucking waarheid..... Dus try it and you know it, en dat is dus zo waar. Ik vind ook dat je beter spijt kan hebben van iets wat je hebt geprobeerd en hebt gefaald dan dat je spijt hebt van iets omdat je het niet gedurfd hebt. Tenminste; als je iets probeerd en faalt leer je ervan. Supergrafitti voor Paultje dus.






Yeah.... This was thé Wall


5 Min. van het hostel kan je nog de restanten van de muur zien.... Ik maak daar wat foto's en vooral het contrast tussen oud en nieuw raakt me. Het wordt frisjes en de zon (voor zover die er was) begon te dalen. Genoeg rondgehangen op plekken waar ik eigenlijk nix te zoeken heb! Naar t hostel.... En zien wat de avond vandaag te bieden heeft. It's all a mystery so far.