Olympisch Stadion

Op m'n fiets rijden......... Over snelwegen, langs auto's. Ik vrees voor m'n leven als ik weer eens afgesneden wordt door een kolonne BMW's en Trabantjes. De weg houdt maar niet op. Een stoplicht, een zijstraat, weer tientallen auto's. Overal smog.... Het genot van een stage in Berlijn! (ahum). Ik kijk uit naar mijn 'countryside saterday-afternoon-trip'.

M'n fietstocht van meer dan uur is niet errug spannend, noch afwisselend. Buiten het slalommen om auto's en Turken heen, is het bijzonder saai om hier te fietsen. Langzaam maar zeker veranderen de kolossale flats in kleinere appartementenblokken, de appartementenblokken maken op hun beurt weer plaats voor villa's. Ik ben net buiten de stad in West-Berlijn. Ik kan alleen denken aan het groene vooruitzicht, eindelijk wat frisse lucht!

Rechts van me doemt zich een kolossaal gebouw op. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt! 'Dit zal toch niet....?!' ... Een bordje bevestigd mijn vermoeden. Het is...... Het Olympisch Stadion.

In 1936 werden hier de Olympische Spelen geopend door Hitler, van dat geschiedkundige feit is
in het gehele stadion en bij de tour totaal niks meer terug te vinden.




Er gaan bijna 75.000 mensen in het Olypmisch stadion en het WK 2006 wordt er gespeeld. Het is pas in de originele staat hersteld met een nieuw dak.



Na totaal onder de indruk te zijn van dit kolossale gebouw en wetende welke historische zaken zich hier hebben afgespeeld, pak ik m'n fiets verder. Mijn einddoel is de Duivelsberg!